Εκδήλωση για τα 104 χρόνια του ΚΚΕ στο Περιστέρι

“Πολλά μπορούμε να κρατήσουμε απ’ αυτή την ηρωική ιστορία του Κόμματός μας.
Το κυριότερο συμπέρασμα όμως είναι πως όταν ο λαός μας ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του ΚΚΕ και αποφάσισε να συμπορευτεί μαζί του, να βγει μπροστά και να γίνει αυτός ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων, μεγαλούργησε.
Το ίδιο τον καλούμε να κάνει και σήμερα, να συμπορευτεί με το ΚΚΕ στους αγώνες, στο κίνημα, σε όλες τις μάχες και να γίνει αυτός ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων.
Να βαδίσουμε μαζί αυτό τον δρόμο, το δρόμο της ανατροπής, τον μόνο ελπιδοφόρο και ρεαλιστικό δρόμο για το λαό. Μπορούμε να τα καταφέρουμε!
Μπορούμε να συμπορευτούμε στο εργατικό σωματείο, στην επιτροπή αγώνα, στον αγροτικό σύλλογο και στο σύλλογο των μικροεπαγγελματιών, στο μαζικό φορέα της γειτονιάς, για να δυναμώσουμε τις εργατικές λαϊκές διεκδικήσεις.
Μπορούμε να συναντηθούμε όλοι και όλες, στις μεγάλες πανελλαδικές κινητοποιήσεις, στις μαχητικές και μαζικές απεργιακές μάχες.
Μια τέτοια δύσκολη μάχη δώσαμε με επιτυχία μπροστά στη μεγάλη απεργία της 9ης του Νοέμβρη και την κερδίσαμε.
Χιλιάδες εργάτες και εργάτριες από πολλούς κλάδους, υπάλληλοι του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, αυτοαπασχολούμενοι, γυναίκες, φοιτητές, μαθητές έγιναν ένα μεγάλο λαϊκό ποτάμι που πλημμύρισε τους δρόμους σε όλες τις μεγάλες πόλεις σε όλη την Ελλάδα και δω στην Αθήνα.
Έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα στην κυβέρνηση της ΝΔ και τους μεγαλοεργοδότες ενάντια στην ενεργειακή φτώχεια και την ακρίβεια, βροντοφωνάζοντας πως δεν είναι διατεθειμένοι να παγώσουν το χειμώνα και να πεινάσουν για να μπορούν να θησαυρίζουν οι λίγοι…
Απαίτησαν να αυξηθούν τώρα οι μισθοί, να υπογραφούν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, να καταργηθεί ο ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, να καταργηθούν όλοι οι φόροι στο ρεύμα και στο φυσικό αέριο, να υπάρξει γενναία μείωση και πλαφόν στις τιμές τους, τα αυτονόητα δηλαδή, για να τα βγάλουν πέρα στο δύσκολο χειμώνα.
Είναι αλήθεια πως αυτή η απεργία έκανε πολλούς να αναθαρρήσουν και να σκεφτούν, πως επιτέλους κάτι γίνεται, πως υπάρχει ελπίδα κι αυτή βρίσκεται μόνο στην πάλη των λαών…
Ναι, έτσι είναι η μεγάλη απεργία της 9ης του Νοέμβρη μπορεί να γίνει το ξεκίνημα νέων μεγάλων αγώνων, που θα δίνουν διέξοδο στη λαϊκή οργή που συνεχώς αυξάνεται, που δεν θα εγκλωβίζεται στη λογική της αναμονής των βουλευτικών εκλογών που παραλύει ακόμα και μάχιμες αγωνιστικές δυνάμεις.
Δεν θα εγκλωβίζεται παρακολουθώντας παθητικά τις κάλπικες αντιπαραθέσεις ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ που φαγώνονται για το ποιος μπορεί να στήσει μεγαλύτερες παγίδες στο λαό και να αποκτήσει προβάδισμα στη στήριξη του κεφαλαίου και των συμμάχων του για να παραμείνει ο εκλεκτό τους.
Η μεγάλη απεργία της 9ης του Νοέμβρη, όπως και οι επίσης μεγάλες εκδηλώσεις και πορείες για την 49η επέτειο του Πολυτεχνείου, μπορεί να είναι το ξεκίνημα μεγαλύτερης χειραφέτησης εργατικών-λαϊκών δυνάμεων, νέων μεγάλων αγώνων που δεν θα έχουν φυσικά στενό ορίζοντα τις βουλευτικές εκλογές, ούτε στόχο μια ψευδεπίγραφη «πολιτική εναλλαγή», όπως προβάλλουν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του ΠΑΣΟΚ στο συνδικαλιστικό κίνημα.
Αυτές οι δυνάμεις εννοούν μια ακόμα αλλαγή κυβερνητικών ρόλων για να συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο της εξυπηρέτησης των συμφερόντων του μεγάλου αδηφάγου εγχώριου και ξένου κεφαλαίου, των απαράδεκτων δεσμεύσεων της ΕΕ, των επικίνδυνων σχεδιασμών των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
Αντίθετα όλες οι εκλογές, από τις γενικές βουλευτικές εκλογές περίπου την άνοιξη του 2023, τις εκλογές για τον δήμο και την περιφέρεια που θα ακολουθήσουν τον Οκτώβριο του 2023, μέχρι τις καθημερινές συνεχείς αρχαιρεσίες στα πρωτοβάθμια σωματεία και τους συλλόγους, μπορούν να δώσουν ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στους αγώνες, στα διάφορα μέτωπα πάλης.
Αυτά είναι που κρίνουν τελικά και τους κοινωνικούς συσχετισμούς, το άνοιγμα του δρόμου για ένα πιο αισιόδοξο αύριο.
Όμως, αυτό μπορεί να γίνει, μόνο με τη στήριξη των ψηφοδελτίων του ΚΚΕ, παντού, σε όλες τις μάχες και σε όλες τις κάλπες. Γιατί οι συσχετισμοί μπορούν να αλλάξουν. Ακόμα και αυτοί που για πολλά χρόνια έχουν παραμείνει αρνητικοί.
Και αλλάζουν όταν αποφασίσει ο καθένας και η καθεμιά να στηρίξει και να βαδίσει δίπλα σε αυτούς που μπαίνουν μπροστά για τα λαϊκά προβλήματα, δε συμβιβάζονται με τις δυσκολίες και τις αναποδιές, δεν υποχωρούν, ακριβώς γιατί έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στη δύναμη της εργατικής τάξη, του λαού.

Φίλες και φίλοι
Συντρόφισσες και σύντροφοι

Εδώ σ’ αυτές τις εργατικές λαϊκές γειτονιές της Αθήνας, το κάλεσμα του ΚΚΕ, απευθύνεται σε όλους όσοι -ανεξάρτητα τι επιλογές έκαναν μέχρι χτες, ποια κόμματα στήριξαν- σήμερα προσπαθούν να δουν μπροστά…
Και δε βλέπουν παρά μόνο μεγάλα αδιέξοδα γι αυτούς και τα παιδιά τους.
Γι αυτό και οι περισσότεροι, όταν τους ρωτάνε στις δημοσκοπήσεις «ποιο από τα δύο κόμματα, τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ εμπιστεύονται;», απαντούν: «Κανένα».
Σε όλους αυτούς απευθυνόμαστε. Να εμπιστευτούν τη δύναμή τους, το ΚΚΕ. Γιατί είναι όλοι άνθρωποι του μόχθου και καταλαβαίνουν, βλέπουν πως σαν πολλά να έχουν μαζευτεί.
Από την ενεργειακή φτώχεια που μας φόρτωσε η απελευθέρωση της ενέργειας και η πράσινη ανάπτυξη, την ακρίβεια και τις συνεχείς ανατιμήσεις, μέχρι έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο στον οποίο η χώρα μας κλιμακώνει την εμπλοκή της -ακόμα και Ουκρανούς στρατιώτες αναλαμβάνει να εκπαιδεύσει- για χάριν των συμμαχιών της με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
Έναν πόλεμο, που όχι μόνο δε λέει να τελειώσει, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος να γενικευτεί και να βάλει σημάδι κι άλλους λαούς μαζί και τον δικό μας.
Κι όλα αυτά στο φόντο μιας νέας οικονομικής κρίσης που παραμονεύει, χωρίς βέβαια ακόμα να έχουμε σηκώσει κεφάλι από όλες τις προηγούμενες.
Μέσα σε όλα αυτά, μόνιμα στο στόχαστρο βρίσκεται ο ελληνικός λαός και τα δικαιώματά του, όπως αποδεικνύει και η βρώμικη ιστορία με τις υποκλοπές και τις παρακολουθήσεις.
Και είναι βαθιά γελασμένοι στην κυβέρνηση της ΝΔ, αν νομίζουν ότι θα ρίξουν στάχτη στα μάτια του λαού με το νέο νομοθετικό κατασκεύασμα που επιβεβαιώνει το δόγμα «ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων»!
Αυτός βέβαια είναι ο πυρήνας όλου του αντιδραστικού νομοθετικού πλαισίου που έχει τη σφραγίδα όλων τους.
Και όλα αυτά ένα πράγμα δείχνουν: πως κανείς δεν μπορεί να μένει θεατής.
Σήμερα απευθυνόμαστε σε όλους και όλες. Ναι, απευθυνόμαστε και σε όσους και δω σ’ αυτές τις γειτονιές στήριξαν τη ΝΔ, απογοητευμένοι από τις προηγούμενες επιλογές τους…
Που πίστεψαν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που δήθεν χρειάζεται ο τόπος, οι οποίες στην πραγματικότητα είναι οι μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται το κεφάλαιο, οι καπιταλιστές, για να αυξάνουν την κερδοφορία τους και γι αυτό είναι από χέρι αντιλαϊκές, αντεργατικές.
Ακούν και τώρα όλα αυτά που λέει ο Μητσοτάκης, για να δικαιολογηθεί, πως στον ίδιο και την κυβέρνησή του «δεν του τύχανε και λίγα»… Μια πανδημία και ένας πόλεμος, μεγάλες καταστροφές, και μαζί με όλα αυτά η αυξανόμενη επιθετικότητα της Τουρκίας, η οποία έχει τις πλάτες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ που παζαρεύουν μαζί της βάζοντας στο τραπέζι ακόμα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Μόνο που κάθε ένα από αυτά, δεν ήταν μια στραβή που του έτυχε, μια κακή συγκυρία, η οποία σύντομα θα τελειώσει, ήταν και είναι το ίδιο το σύστημα και οι αδιέξοδες πολιτικές που υλοποιούν που δεν τελειώνουν, αντίθετα μεγαλώνουν και σκάνε στις πλάτες του λαού με διάφορους τρόπους.
Αλήθεια με ποιο κριτήριο η κυβέρνηση της ΝΔ διαχειρίστηκε όλες αυτές τις κρίσεις, όπως λέει;
Με μοναδικό κριτήριο να μην απειληθούν τα κέρδη του κεφαλαίου, να μην υπονομευτούν οι στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης που μαζί με τα άλλα κόμματα υπηρετούν, και τελικά να κουμαντάρουν την λαϊκή δυσαρέσκεια για να μην απειληθεί η περιβόητη «πολιτική σταθερότητα».
Και μιας και μιλάμε για την πολιτική σταθερότητα που τη χρησιμοποιεί σαν φόβητρο στο λαό, ο Μητσοτάκης και από κοντά και οι άλλοι…
Το σίγουρο είναι ότι ο λαός δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, αντίθετα όσο πιο σταθερό είναι το πολιτικό σύστημα, όσο πιο σταθερές είναι οι αστικές κυβερνήσεις, τόσο θα μεγαλώνει η αστάθεια και η αβεβαιότητα στη ζωή των ανθρώπων.
Ας μη διστάσουν λοιπόν, τώρα να συμπορευτούν με το ΚΚΕ, ακόμα και αν δε συμφωνούν σε όλα μαζί μας, όμως εκτιμούν τη συνέπεια, την αγωνιστικότητα, τη μαχητικότητά μας.
Ε, και τι να κάνουμε… Τα φέρνει έτσι η ζωή στον καπιταλισμό που πρέπει να ανασύρουμε και το ταξικό μας ένστικτο και να πάρουμε θέση εκεί που ανήκουμε: «Στο μεγάλο το μέτωπο της εργατιάς»!
Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα, σε όσους και όσες στήριξαν ή εξακολουθούν να στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς αυτό να σημαίνει πως τον εμπιστεύονται πλήρως…
Οι περισσότεροι και οι περισσότερες από αυτούς, όχι γιατί έχουν ακόμα αυταπάτες (αυτές έχουν προ πολλού διαψευστεί) αλλά γιατί δεν μπορούν να δουν άλλη εναλλακτική.
Σωστά! Όμως την εναλλακτική για το λαό και τα συμφέροντά τους, δεν θα την βρουν εκεί που τους δείχνει ο ΣΥΡΙΖΑ: Στις διεργασίες που γίνονται στους «από πάνω», αυτούς που έχουν την οικονομική και πολιτική εξουσία του τόπου.
Η εναλλακτική βρίσκεται «κάτω», μέσα στον ίδιο το λαό και το κίνημά του, που δεν σταματάει μπροστά σε μια κάλπη, αλλά συνεχίζει, δυναμώνει και βάζει στο στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο τα μονοπώλια και το σάπιο σύστημά τους.
Ας σκεφτούν: Αν όλοι, όσοι και όσες, και εδώ στο Περιστέρι, πήραν μέρος στις εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του ΠΑΣΟΚ πριν, τους οποίους λίγο πολύ τους ξέρουμε εδώ στις γειτονιές, εάν λοιπόν όλοι αυτοί συμμετείχαν στο κίνημα, στα σωματεία, στους συλλόγους στήριζαν τις διεκδικήσεις τους, θα ήταν ίδια η κατάσταση συνολικά στο κίνημα;
Θα μπορούσε η κυβέρνηση της ΝΔ να περνάει με την ίδια ευκολία τα αντιδραστικά νομοσχέδιά της;
Θα μου πείτε, «τι ψάχνετε τώρα, αφού τα περισσότερα από αυτά τα νομοσχέδια τα έχει ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ»!!!
Όμως εμείς θα επιμείνουμε: Ρωτάμε όλους όσοι θέλουν, όπως κι εμείς, να ξαναγεννηθεί η ελπίδα, και η αισιοδοξία! Κι αυτό θα συμβεί, με ένα νέο αγωνιστικό ξεκίνημα, με αλλαγή ρότας σκέψης και δράσης, επιλογής.
Δεν θα συμβεί, όταν αφήνεις αυτές τις δυνάμεις να σου δίνουν τη μία απογοήτευση μετά την άλλη, να ρίχνουν τις απαιτήσεις σου στο πάτωμα…
Σε πολιτικές δυνάμεις που παίρνουν την «πρόοδο», μια έννοια ιστορικά και ουσιαστικά ταυτισμένη με το λαϊκά συμφέροντα και τους δίκαιους αγώνες του, και να την κάνουν «δώρο» με τις πολιτικές επιλογές τους στο μεγάλο κεφάλαιο και το διεφθαρμένο σύστημά του.
Να κάνουν σημαία την διατήρηση μιας «κοινωνικής συνοχής», που δεν είναι άλλη σε τελευταία ανάλυση από την εξασφάλιση μέσω αυτής της συνοχής, της σταθερότητας της σαπίλας της καπιταλιστικής κοινωνίας, όταν αυτή η σαπίλα, καθημερινά αναδεικνύει πως αυτού του είδους η κοινωνία πρέπει να γίνει -όσο πιο σύντομα γίνεται- κομμάτια και θρύψαλα.
Εμείς, ενώνουμε τον κόσμο για να ξεκινήσουμε να φτιάχνουμε «μια καινούργια κοινωνία άλληνε», χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, διαφθορά και πολέμους.
Και ξέρουμε, είμαστε σίγουροι, πως πολλοί εργάτες, άνθρωποι του λαού, κατά βάθος αυτό ονειρεύονται.
Ακόμα κι αν σας φαίνεται το όνειρο μακρινό, ελάτε να το φέρουμε πιο κοντά.
Λέμε σε όλους αυτούς, συμπορευτείτε μαζί μας. Περπατήστε χέρι-χέρι μαζί μας. Γιατί μπορούμε να ζήσουμε σε κοινωνία, όπου αυτοί που παράγουν όλο τον πλούτο να μπορούν και να τον καρπώνονται κι όχι να τους τον κλέβουν οι αετονύχηδες, τα κοράκια…
Αυτό πρέπει να γίνει για να απολαμβάνουμε σήμερα τις σύγχρονες, πραγματικές ανάγκες. Και μπορούμε. Τέτοιο σύγχρονο επεξεργασμένο πρόγραμμα χρειάζεται.
Πρόγραμμα που πατάει στις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας μας, αξιοποιεί το εργατικό επιστημονικό δυναμικό της και δίνει απάντηση στο κρίσιμο ζήτημα:
Ο λαός, η νεολαία αυτού του τόπου, να ζήσει όπως τους αξίζει, όπως ορίζει η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας.
Με ικανοποιημένες όλες τις λαϊκές ανάγκες, απαλλαγμένοι από τις αλυσίδες της ανεργίας, της φτώχειας, της ανασφάλειας, των πολέμων.
Τέτοιο πρόγραμμα έχει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Πάρτε λοιπόν, όλοι και όλες και εσείς που είστε πεισμένοι με τις θέσεις του ΚΚΕ αλλά και όλοι εσείς που προβληματίζεστε, που αγανακτείτε και λέτε πως δεν πάει άλλο, που μπορεί να έχετε και επιφυλάξεις ή διαφορετικές προσεγγίσεις σε ζητήματα της θεωρίας και της πολιτικής μας, πάρτε λοιπόν όλοι και όλες μια θέση στον αγώνα μας, στο κίνημά μας, δίπλα στο ΚΚΕ, για να φέρουμε πιο κοντά τις πιο όμορφες μέρες μας που δεν ζήσαμε ακόμα.
Μπορούμε! Προχωράμε μπροστά! Με αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα!”