Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Κατά του Καρκίνου (4 Φεβρουαρίου) από την Διεθνή Ένωση για τον Έλεγχο του Καρκίνου UICC. Το σύνθημα #IAmAndIWill#, (ΕίμαιΚαιΘαΚάνω) καλεί την παγκόσμια ογκολογική κοινότητα, αλλά και όλη την κοινωνία, σε μία ατομική και ταυτόχρονα συλλογική δέσμευση για ανάληψη δράσης και παρέμβαση με σκοπό την αποτελεσματική αντιμετώπιση και τον έλεγχο του καρκίνου.
Ad - Διαφήμιση
Με δεδομένο ότι περίπου το 40% του πληθυσμού θα νοσήσει κάποια στιγμή στη ζωή του από κάποια μορφή νεοπλασματικής ασθένειας, ο καρκίνος αποτελεί το μεγαλύτερο συστημικό κίνδυνο για τα ευρωπαϊκά συστήματα υγείας, αναφέρει η Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου ΕΛΛΟΚ. Συμπληρώνει ότι η σημασία της προσωπικής δέσμευσης γίνεται φανερή αν λάβουμε υπόψη ότι θα ήταν κατά περίπου 35% λιγότερες οι περιπτώσεις εμφάνισης της νόσου, εάν εμείς οι ίδιοι, ως υπεύθυνοι πολίτες, αλλάζαμε κάποιες καθημερινές μας συνήθειες, όπως η διακοπή του καπνίσματος, η άσκηση, η ισορροπημένη διατροφή, η μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ, το καθαρό εργασιακό περιβάλλον και η διατήρηση κανονικού σωματικού βάρους.
Οι καρκινοπαθείς στην Ελλάδα
Όπως αναφέρει η ΕΛΛΟΚ «στη χώρα μας οι ασθενείς με καρκίνο συνεχίζουν να βιώνουν ανισότητες και ανεπάρκειες του Συστήματος Υγείας. Η απουσία εθνικής στρατηγικής για τον καρκίνο και τα επακόλουθα προβλήματα στην ογκολογική περίθαλψη παραμένουν σοβαρά για μεγάλη μερίδα των ασθενών, που βιώνουν πρωτόγνωρες συνθήκες στην προσπάθειά τους να ιαθούν:
Συνεχείς ελλείψεις φαρμάκων – ακυρώσεις θεραπειών.
Υποστελέχωση των ογκολογικών νοσοκομείων και κλινικών – ελλείψεις σε υποδομές και ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
Καθυστερήσεις στη διάγνωση που πολλές φορές φθάνουν τους 3 μήνες.
Μεγάλες καθυστερήσεις και αναμονές στις ακτινοθεραπείες.
Φραγές στην εισαγωγή νέων καινοτόμων θεραπειών.
Ταλαιπωρία στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ.
Έλλειψη δομών ανακουφιστικής φροντίδας.
Πλήρης απουσία ψυχο-κοινωνικής υποστήριξης των ασθενών εντός του συστήματος υγείας.
Μεγάλες δυσκολίες στην επανένταξη στην εργασία και το κοινωνικό σύνολο.
Δεν αναγνωρίζεται ο κοινωνικός και οικονομικός ρόλος των άτυπων φροντιστών ασθενών με καρκίνο, συνήθως γυναικών μέσης ηλικίας.
Η ανυπαρξία κάθε πρόβλεψης για την κάλυψη των ιδιαίτερων αναγκών υγειονομικής περίθαλψης, φροντίδας, παρακολούθησης του συνεχώς αυξανομένου αριθμού επιβιωσάντων από τον καρκίνο».
Η Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου προτρέπει τους πολίτες να επενδύσουν στην αξία της πρόληψης και του προ-συμπτωματικού ελέγχου, να υιοθετήσουν έναν υγιεινό τρόπο ζωής, να εστιάσουν στη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος και να απαιτήσουν καθαρό εργασιακό και εκπαιδευτικό περιβάλλον.
Παράλληλα καλεί την πολιτεία να συνεργαστεί με τους εκπροσώπους των ογκολογικών ασθενών για την επίλυση των προβλημάτων.
