Ένα συχνό φαινόμενο στο διαδίκτυο είναι η σάτιρα στη μαζική συμμετοχή των υποψηφίων στις τοπικές κοινωνίες. Δεν είναι δε λίγα τα περιπαιχτικά σχόλια, τα οποία φθάνουν έως τα όρια της χλεύης και εν τέλει απαξιώνουν το ρόλο του εν δυνάμει δημοτικού συμβούλου. Στη μεγάλη όμως εικόνα η πολιτική ουσία ξεπερνά τη σάτιρα και η δυνατότητα της αμεσότητας που παρέχει η τοπική αυτοδιοίκηση θα πρέπει να αξιοποιηθεί στο έπακρο. Η ενίσχυση της συμμετοχής στα κοινά θα πρέπει να γίνει η συνθήκη που θα λειτουργεί ως δικαίωμα και όχι ως προνόμιο από τα αστικά κέντρα έως την περιφέρεια, με κυρίαρχο στόχο την παρέμβαση, τον έλεγχο και την εποικοδομητική κριτική. Η σύγχρονη ανάγκη για μια αποκεντρωμένη πολιτεία περνά μέσα από την αποτελεσματική ενασχόληση στα δρώμενα του τόπου που ο καθένας μπορεί να μεγάλωσε, να εργάζεται και να αισθάνεται παραγωγικός. Η συγκεκριμένη κατεύθυνση μπορεί να ελαχιστοποιήσει τα ποσοστά της αποχής και να αποτελέσει τον βασικό πυλώνα για μια ανοιχτή και ενεργή κοινωνία, να ολοκληρώσει θεσμικά την αυτοδιοίκηση και να καταφέρει μια πραγματική συμμετοχική δημοκρατία
Ad - Διαφήμιση
Στο πλαίσιο λοιπόν της μαζικής συμμετοχής το βάρος πέφτει στην πιο παραγωγική γενιά, η οποία πρέπει να βρει τις ευκαιρίες, να αξιοποιησει τις γνώσεις, να συνθέσει μαζί με τις υπόλοιπες γενιές ένα επιτυχημένο μοντέλο διοίκησης και να αφήσει μια σπουδαία παρακαταθήκη για τις επόμενες. Και μιλάμε συγκεκριμένα για τη γενιά εκείνη , η οποία στα χρόνια της κρίσης έχασε έδαφος, έμεινε κοινωνικά στατική και γύρισε την πλάτη συνολικά στην πολιτική. Φυσικά αυτή η αποστροφή φέρνει μια στασιμότητα και λειτουργεί αναλγητικά στην έμπνευση, την ανανέωση και τις νέες ιδέες. Διότι αν υπάρχει ενα κεκτημένο από τη μεταπολίτευση, το οποίο διατηρείται, είναι η πανεπιστήμιακη μόρφωση και η αναζήτηση μέσα από αυτή σε νέες τεχνολογίες που ορίζει και την τεχνογνωσία των νέων ανθρώπων. Ο συνδυασμός της μόρφωσης και της εμβάθυνσης της πολιτικής μπορούν να δρομολογήσουν τις εξελίξεις για την επόμενη δεκαετία και να ξεκολλήσουν τη χώρα από την οπισθοδρόμηση. Είναι λοιπόν σαφές πως ο θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης μπορεί και πρέπει να λειτουργεί ως μοχλός ανάπτυξης, διεύρυνσης και δημιουργίας.
Αδιαμφισβήτητα μπορεί η ηλικία να μην είναι η βασική προϋπόθεση για μια επιτυχημένη παρουσία στα θεσμικά οργάνα και σ’ένα ενδεδειγμένο μοντέλο διοίκησης των δήμων και των κοινοτήτων, αλλά μαζί με τον πολιτικό προσδιορισμό μπορούν να προσδώσουν μια προστιθέμενη αξία στη συγκεκριμένη προσπάθεια. Το παράδειγμα της έξυπνης πόλης, που εμφανίζεται όλο και πιο έντονα στα προεκλογικά προγράμματα, ενσαρκώνει την ανάδυση του εκσυγχρονισμού της διακυβέρνησης της και την ενσωμάτωση των νέων τεχνολογιών στις υπηρεσίες της, με στόχο τη λύση των προβλημάτων που αφορούν την καθημερινότητα αλλά και την επίτευξη μιας βιώσιμης ανάπτυξης . Η νέα γενιά με το γνωστικό αντικείμενο που κατέχει μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής στις εξελίξεις και αρωγός στις αναγκαίες δομικές και παρεμβατικές αλλαγές που χρειάζεται ο τόπος. Πάντως είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι οι δημοτικές παρατάξεις εντάσσουν στο δυναμικό τους όλο και περισσότερους ανθρώπους από την τοπική κοινωνία με ισχυρό βιογραφικό που περιλαμβάνει υψηλού επιπέδου γνώσεις και εργασιακή εμπειρία, οι οποίοι μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικά και να αξιοποιηθούν στη διακυβέρνηση των δήμων.
