Aπόψε το άστρο της Βηθλεέμ

Σήμερα που είναι η μικρότερη σε διάρκεια μέρα του χρόνου, που ο ήλιος θα δύσει λίγα λεπτά μετά τις 5, όποιος σηκώσει το βλέμμα προς τον ουρανό θα δει ένα λαμπερό αστέρι. Για περίπου δυόμισι ώρες και εφόσον δεν υπάρχουν σύννεφα, οι δύο μεγαλύτεροι πλανήτες στο ηλιακό σύστημα, ο Δίας και ο Κρόνος, σε ένα ουράνιο φαινόμενο που ονομάζεται «Σύνοδος», θα έλθουν τόσο κοντά, σε απόσταση όσο το πάχος ενός νυχιού. Θα μοιάζουν έτσι με ένα μεγάλο αστέρι, αυτό που επί αιώνες και όποτε επαναλαμβάνεται το φαινόμενο, έχει απασχολήσει θεολόγους και αστρονόμους, σχετικά με το αν θα μπορούσε να είναι το Άστρο της Βηθλεέμ. Ο Δίας και ο Κρόνος θα βρεθούν πάρα πολύ κοντά σε μια απόσταση μόλις 6 πρώτων λεπτών, δηλαδή το 1/10 της μοίρας. Oι πλανήτες μόλις θα ξεχωρίζουν μεταξύ τους. Σήμερα έχουμε και ένα άλλο σημαντικό αστρονομικό γεγονός, ότι βρίσκεται ο Ήλιος στο χειμερινό ηλιοστάσιο, δηλαδή τη μικρότερη μέρα τον χρόνο, που είναι 9 ώρες 16 λεπτά», ενώ «πολύ κοντά τους δύο πλανήτες, σε μια γωνία 90 μοιρών, ακολουθεί και ο Άρης».

Το ουράνιο φαινόμενο θα είναι ορατό από όλον τον κόσμο, αρκεί να είναι νύχτα και να μην έχει σύννεφα. «Θα φαίνονται με γυμνό μάτι και οι τρεις πλανήτες. Θα πρέπει, όμως, να βιαστούμε για να δούμε τον Δία και τον Κρόνο, γιατί δύουν σε 2,5 ώρες μετά τη δύση του Ήλιου. Τον Άρη μπορούμε να τον κοιτάξουμε μέχρι τα μεσάνυχτα, γιατί την ώρα που δύει ο Ήλιος, αυτός μεσουρανεί. Όλα αυτά κοιτάζοντας προς νότο.

Γιατί όμως η Σύνοδος του Δία με τον Κρόνο επικράτησε να λέγεται αστέρι της Βηθλεέμ; Έχουν ακουστεί αρκετές απόψεις για την ερμηνεία του, τόσο από θεολόγους ερμηνευτές των γραφών, αλλά και από αστρονόμους.

«Η αναφορά στις Άγιες Γραφές»

Για το άστρο της Γέννησης του Χριστού υπάρχει μία μοναδική ολοκληρωμένη αναφορά στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, μία περιγραφή για τους μάγους που ακολούθησαν τον αστέρα: «Του δε Ιησού γεννηθέντος εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας εν ημέραις Ηρώδου του βασιλέως, ιδού μάγοι από ανατολών παρεγένοντο εις Ιεροσύλημα λέγοντες Πού δε έστιν ο τεχθείς βασιλεύς των Ιουδαίων; Είδομεν γαρ αυτού τον αστέρα εν τη ανατολή και ήλθομεν προσκυνήσαι αυτώ […] ιδόντες δε τον αστέρα εχάρησαν χαράν μεγάλην σφόδρα και ελθόντες εις την οικίαν είδαν το παιδίον μετά Μαρίας της μητρός αυτού και πεσόντες προσεκύνησαν αυτώ και ανοίξοντες τους θησαυρούς αυτών προσήνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν».

Από την πλευρά της Θεολογίας, εκτός από τον Ευαγγελιστή Ματθαίο υπάρχει μία αναφορά από τον Ιγνάτιο Θεοφόρο, ο οποίος ήταν μαθητής του Ευαγγελιστή Ιωάννη και επίσκοπος Αντιόχειας και έζησε από το 35 έως το 107 μ.Χ. «Στην επιστολή του προς Εφεσίους αναφέρει ότι όταν γεννήθηκε ο Ιησούς έλαμψε στο ουρανό ένα πρωτόφαντο αστέρι που το φως του ήταν ανεκλάλητο και το μυστήριο αυτό έκανε όλον τον κόσμο να απορήσει. Τον 4ο μ.Χ. αιώνα σε βάθος μελέτη για το αστέρι της Βηθλεέμ έκανε ο Ιωάννης Χρυσόστομος, ο οποίος εξετάζοντας όλες τις ιδιότητες του αστέρα παρατήρησε πως «δεν μπορεί να κινήθηκε ένας αστέρας από την Περσία προς Παλαιστίνη, στη διεύθυνση βορρά νότου, ότι δεν μπορεί να ήταν τόσο λαμπρός ώστε να φαινόταν και την ημέρα, ότι δεν μπορεί να υπήρξε αστέρας που να κατέβηκε τόσο χαμηλά, ώστε να δείξει ακριβώς στη φάτνη, από το άπειρο ύψος του να κατέβηκε και να στάθηκε πάνω από το κεφάλι του νεογεννηθέντος Χριστού» κι έτσι «κατέληξε πως πρόκειται για υπερφυσικό μοναδικό ανεπανάληπτο και παγκόσμιας σημασίας γεγονός που σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας εποχής».

«Οι ερμηνείες των αστρονόμων»

Από την πλευρά της αστρονομίας για να ασχοληθεί κάποιος με το φαινόμενο θα πρέπει πρώτα να προσδιορίσει τον ακριβή χρόνο γέννησης του Χριστού.

«Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος αναφέρει ότι ο Χριστός γεννήθηκε όταν βασιλεύς της Ιουδαίας ήταν ο Ηρώδης. Το δεύτερο δεδομένο για προσδιορισμό του χρόνου είναι το άλλο που αναφέρει στο ίδιο Ευαγγέλιο, ότι ο Ηρώδης ‘’ιδών ότι ενεπαίχθει υπό των μάγων, εθυμώθει λίαν, και αποστείλας ανείλε πάντας τους παίδας τους εν Βηθλεέμ και εν πάσι τοις ορίοις αυτής από διετούς και κατωτέρω ‘’, δηλαδή αφού είδε ότι οι Μάγοι δεν επέστρεφαν να δώσουν την πληροφορία για το πού γεννήθηκε ο βασιλεύς έσφαξε όλα τα παιδιά δυο χρονών και κάτω. Είναι δύο πολύ σημαντικές πληροφορίες για να προσδιορίσουμε τον χρόνο γέννησης του Χριστού», αναφέρει ο κ. Αυγολούπης και εξηγεί: «Δεδομένου ότι Ηρώδης πέθανε το 4 π.Χ. και αφού λοιπόν έσφαξε τα παιδιά δυο χρονών και κάτω άρα η γέννηση του Χριστού μπορεί να ήταν και δύο χρόνια πριν τον θάνατό του. Άρα η γέννηση του Χριστού προσδιορίζεται χρονικά στο 6-7 π.Χ. Αυτό το παίρνουμε και από άλλη πληροφορία ότι ο Οκταβιανός Αύγουστος έκανε την απογραφή πιθανώς το 8 π.Χ,. όταν ηγεμόνας της Συρίας ήταν ο Κυρήνιος, ο οποίος πέθανε το 7 π.Χ», άρα «το 6-7 ή π.Χ. είναι οι πιο πιθανές χρονολογίες γέννησης του Χριστού» και «όσοι αστρονόμοι ασχολήθηκαν να βρουν τέτοιο φαινόμενο κοίταξαν αν συνέβη κάτι αυτήν την περίοδο».

Δύο μεγάλοι αστρονόμοι ασχολήθηκαν με το φαινόμενο, ο Τύχο Μπράχε το 1572 και γύρω στο 1614 ο Γιοχάνες Κέπλερ.

«Ήταν αυτοί που πρότειναν τη Σύνοδο των Πλανητών, επειδή βρήκαν στις γραφές ότι ο Κρόνος θεωρούνταν ο προστάτης πλανήτης για το Ισραήλ, ενώ για τους βασιλιάδες ήταν ο Δίας. Είχαμε και τον αστερισμό των Ιχθύων, που ήταν ιερός αστερισμός των Ιουδαίων και βρήκαν ότι γύρω στο 7 π.Χ. συνέβη μία τέτοια Σύνοδος του Κρόνου και του Δία στον αστερισμό των Ιχθύων», αναφέρει ο καθηγητής.

«Η κατάρριψη των θεωριών»

Σήμερα η επιστήμη έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο το φαινόμενο της Συνόδου του Δία με τον Κρόνο να είναι το άστρο της Βηθλεέμ. «Είναι ένα γνωστό φαινόμενο, το οποίο θα ήταν γνωστό και στους μάγους που ήταν οι αστρονόμοι της εποχής. Το φαινόμενο αυτό δεν κρατάει πολύ, ώστε να οδήγησε τους Μάγους από την Περσία στην Παλαιστίνη, καθώς η διαδρομή που έκαναν ήταν τουλάχιστον μερικοί μήνες. Ένα άλλο χαρακτηριστικό που έχουμε στο Ευαγγέλιο είναι ότι όταν έφτασαν οι Μάγοι στα Ιεροσόλυμα, το αστέρι χάθηκε δε φαινόταν και μετά ξαναεμφανίστηκε, άρα δεν μπορεί να είναι Σύνοδος Πλανητών», σημειώνει ο καθηγητής Αυγολούπης.