Μάτι, 2 χρόνια μετά – Δεν ξεχνάμε τους νεκρούς

Με τις πληγές ακόμα ανοιχτές, οι κάτοικοι σε Μάτι και Ραφήνα περιμένουν ακόμα πολλά, αλλά πάνω από όλα την δικαιοσύνη.

Δύο χρόνια μετά ολοκληρώθηκε η υλοτόμηση και η απομάκρυνση της καμένης οργανικής ύλης, ολοκληρώθηκαν οι μελέτες για τον Ειδικό Χωρικό Σχεδιασμό και αποκαταστάθηκαν οι βασικές υποδομές (σχολεία, αθλητικοί χώροι, παιδικές χαρές, δίκτυα ηλεκτροδότησης, φωτισμού και ύδρευσης κλπ).

Αυτά που πρέπει να ολοκληρωθούν είναι: η επισκευή και ανακατασκευή των σπιτιών για να γυρίσει πια ο κόσμος στον τόπο του αλλά και να εγκριθεί ο Ειδικός Πολεοδομικός Σχεδιασμός της περιοχής για να γίνει ανοικοδόμηση με περιβαλλοντικούς και πολεοδομικούς κανόνες.

Δε ξεχνιέται τίποτα από εκείνο το απόγευμα της 23ης Ιουλίου 2018. Ανθρώπινες καμένες σάρκες, άνθρωποι σε απόγνωση σε στεριά και θάλασσα, μια κρατική μηχανή σε πλήρη αποσυντονισμό, χιλιάδες εθελοντές να προσέρχονται, άνθρωποι να αναζητούν τους δικούς τους, οικογένειες να ψάχνουν στέγη να ξημερώσουν, να ξαποστάσουν μετά τον εφιάλτη, την πολιτική προστασία του δήμου και εθελοντές να επιχειρούν να σβήσουν τις εστίες μέχρι τα ξημερώματα και δυστυχώς, απόντες από την πρώτη γραμμή όλους αυτούς που είχαν την αρμοδιότητα.

Πάνω από όλα δεν πρέπει να ξεχνάμε τους νεκρούς στο Μάτι. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όσους έχασαν τη ζωή τους δύο χρόνια πριν σ’ εκείνη τη φοβερή τραγωδία.

Η φωτιά σάρωσε τα πάντα και μέσα σε δύο ώρες όλα είχαν χαθεί. Από τις 7 το απόγευμα της 23ης Ιουλίου μετρούσαμε νεκρούς. Στη θάλασσα, μέσα σε σπίτια, στις αυλές, στους δρόμους, μέσα στα αυτοκίνητά τους, όταν προσπαθούσαν να ξεφύγουν από την πύρινη λαίλαπα.

26 από τα θύματα βρέθηκαν αγκαλιασμένοι οι περισσότεροι στο οικόπεδο του θανάτου. Λίγα μέτρα από τη θάλασσα, ίσως λίγα μέτρα από τη σωτηρία.

Ολοι τους πρέπει να μείνουν για πάντα χαραγμένοι στο μυαλό και την καρδιά μας. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε το αβάπτιστο βρέφος, ούτε την Εβίτα, τον Ανδρέα, τη Ζωή, την Αιμιλία, την Μαριάνθη, τον Σπύρο.

Διαβάστε τη λίστα και μην τους ξεχάσετε ποτέ: