Για κάθε μία μέρα σε μηχανική υποστήριξη αναπνοής, απαιτούνται 3-5 μέρες για ανάκαμψη του ασθενούς

Ειδική ομάδα ασθενών, σύμφωνα με τον Πρύτανη του ΕΚΠΑ, Θάνο Δημόπουλος, αποτελούν αυτοί οι οποίοι ετέθησαν σε μηχανική υποστήριξη αναπνοής με κορονοϊό. Όπως λέει , ασθενείς με σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας σε έδαφος λοίμωξης COVID 19 που ανακάμπτουν μετά από πολυήμερη ενδοτραχειακή διασωλήνωση και μακρά περίοδο παραμονής σε ΜΕΘ, μπορεί να εμφανίσουν σε ένα σημαντικό ποσοστό, μακροχρόνια προβλήματα, τα οποία σχετίζονται με μυϊκή αδυναμία λόγω της ακινησίας, με μυοπάθεια ή νευροπάθεια. «Οι ειδικοί υπολογίζουν ότι για κάθε μία μέρα παραμονής σε μηχανική υποστήριξη αναπνοής, απαιτούνται στη συνέχεια 3-5 ημέρες για την ανάκαμψη του ασθενούς. Φαίνεται ότι η αποθεραπεία μετά από διασωλήνωση και μηχανική υποστήριξη αναπνοής, σε ασθενείς που πάσχουν από νόσο COVID, μπορεί να είναι μακρύτερη από ότι σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις από άλλες ιογενείς λοιμώξεις, ή άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού».

Ακόμη και μη αναστρέψιμες βλάβες σε ήπαρ και νεφρούς

Οι διαταραχές της πηκτικότητας στο πλαίσιο της λοίμωξης COVID19, μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα θρομβωτικά επεισόδια, όπως είναι η πνευμονική εμβολή, το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, και ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, αναφέρει ο κ. Δημόπουλος. «Αυτοί οι οποίοι επιζούν από πνευμονική εμβολή, συχνά μπορεί να παρουσιάσουν περιορισμό στις καθημερινές δραστηριότητες τους, λόγω αναπνευστικής δυσχέρειας. Η ανάρρωση και η αποκατάσταση μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο είναι μακροχρόνια και μπορεί συχνά να έχουμε υπολειμματικές βλάβες που δυσχεραίνουν την επιστροφή του ασθενούς στην καθημερινότητα. Θρομβώσεις σε μεγάλα αγγεία μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε μη αναστρέψιμες μόνιμες βλάβες σε άλλα ζωτικά όργανα όπως είναι το ήπαρ και οι νεφροί». Επιπλέον, σύμφωνα με τον καθηγητή, ορισμένοι ασθενείς παρουσιάζουν φλεγμονή στην καρδιά, μυοκαρδίτιδα κατά τη διάρκεια της λοίμωξης, και παρά το γεγονός ότι πρόκειται για αναστρέψιμη κατάσταση, ιδιαίτερα σε νέους ασθενείς, η απώτερη επιπλοκή μιας μυοκαρδιοπάθειας και επηρεασμένης επομένως καρδιακής λειτουργίας, δεν μπορεί να αγνοηθεί και χρειάζονται περισσότερα δεδομένα και μεγαλύτερη παρακολούθηση.

Σχετικά με την ανάπτυξη αντισωμάτων ο πρύτανης αναφέρεται σε μια πολύ πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην Ισπανία και δείχνει ότι ακόμα και σε περιοχές με αυξημένα ποσοστά νοσούντων από COVID19, η ανοσιακή απάντηση και η ανάπτυξη αντισωμάτων περιορίζεται στο 5%. «Και μάλιστα φαίνεται ότι αρκετοί από αυτούς τους αναρρώσαντες ασθενείς, χάνουν τα αντισώματα τους, μετά από μερικούς μήνες. Αυτό είναι πολύ σημαντικό δεδομένου ότι υποστηρίζει ότι δεν μπορούμε να στηριχθούμε σε καμία ανοσία της αγέλης, καμία φυσική επιλογή, για να αναχαιτίσουμε τη νόσο. Επομένως συνάδει με την σύσταση για τήρηση των μέτρων, τα οποία έχουν προταθεί από διάφορους διεθνείς οργανισμούς και εφαρμόζουμε κι εμείς στην Ελλάδα».