Στην Ακαδημία Πλάτωνος ορκίστηκε ο Κώστας Μπακογιάννης

Στην Ακαδημία Πλάτωνος και όχι στο δημαρχείο ορκίστηκε το απόγευμα της Κυριακής ο νέος δήμαρχος της Αθήνας Κώστας Μπακογιάννης.

Όπως ο ίδιος εξήγησε επέλεξε το συγκεκριμένο σημείο για να σηματοδοτήσει την στόχευσή του για την πόλη.

«Σεβασμός και δέος. Αυτά είναι τα συναισθήματα που γεννά η σημερινή μέρα» σημείωσε ο νέος δήμαρχος Αθηναίων εξηγώντας: «Σεβασμός στην Αθήνα, στην ιστορία και τον πολιτισμό της. Όπως μας δίδαξε, άλλωστε, ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, υπάρχουν πόλεις πλούσιες, υπάρχουν πόλεις ισχυρές, υπάρχουν και πόλεις ιδέες. Και η Αθηνά είναι μια πόλη ιδέα. Και δέος. Δέος απέναντι στη πρόκληση, στο έργο που μας περιμένει, στο μεγάλο στοίχημα να γίνει η Αθήνα αντάξια των Αθηναίων. Για ένα Δήμο Αθηναίων, συμπαραστάτη στις ανάγκες των Δημοτών αλλά και σύμμαχο στα όνειρα τους».

Ο Κώστας Μπακογιάννης είπε ότι «για τα επόμενα τέσσερα χρόνια δεν θα είμαι ο άρχων αλλά ο υπηρέτης των Αθηναίων» ενώ αναφερόμενος στην επιλογή της Ακαδημίας Πλάτωνος σημείωσε: «Και αυτό το βαρύ ηθικό συμβόλαιο επιλέξαμε να το συνυπογράψουμε, η νέα δημοτική αρχή και εσείς οι πολίτες της πρωτεύουσας της χώρας σε έναν χώρο ιερό όπως η Ακαδημία Πλάτωνος. Στον τόπο που ο Κικέρωνας περιέγραψε ως «τον ευγενέστερο όλων». Και συγκεντρωθήκαμε εδώ για λόγους συμβολικούς αλλά κυρίως για λόγους ουσίας.

Για λόγους συμβολικούς, διότι εδώ, ο σπουδαιότερος εξερευνητής ανά τους αιώνες, της ιδανικής πολιτείας: της πολιτείας της δικαιοσύνης, της σωφροσύνης, ο Πλάτωνας, επέλεξε να ιδρύσει την Ακαδημία του. Για να διδάξει τους άρχοντες και τους κυβερνήτες την Ιδέα του Αγαθού. Να τους θυμίσει, δηλαδή, ότι η γνώση και η εξουσία έχουν αξία μόνο όταν υπηρετούν το κοινό καλό.

Στην ουσία της επιλογής του ιστορικού αυτού τόπου. Χιλιάδες χρόνια ιστορίας μας κοιτάζουν. Όχι για να μας βαρύνουν. Όχι για να εξαντληθούμε στον καθρέφτη της μνήμης ξεχνώντας να ζήσουμε. Αλλά για να δημιουργήσουμε τη δική μας ξεχωριστή, σύγχρονη, μοναδική, νέα σελίδα στην ιστορία τούτης της πόλης.

Και ο προορισμός για μας, είναι μία Αθήνα που δεν θα αιωρείται αλλά θα αίρεται. Θα αίρεται στο ύψος που απαιτεί η ιστορία της. Και θα επαίρεται. Θα επαίρεται όχι μόνο για όσα προσέφερε στον κόσμο αλλά και για όσα συνεχίζει να δημιουργεί, για όλα όσα σήμερα είναι.

Το 387 π.χ. που ιδρύθηκε το αρχαιότερο πανεπιστήμιο του κόσμου η περιοχή αυτή, που περιγράφεται ως ένας ήσυχος, κατάφυτος, ειδυλλιακός τόπος με αηδόνια και άφθονα νερά ήταν ένα προάστιο της Αθήνας. Σήμερα όμως είναι στο κέντρο της. Είναι μία από τις πολλές γειτονιές της Αθήνας που σφύζει από ιστορία αλλά και δοκιμάζεται από προβλήματα. Είναι μία από τις πολλές γειτονιές της Αθήνας η οποία έχει τη δική της, ξεχωριστή δυναμική αλλά είναι αιχμάλωτη στα δεσμά της αδιαφορίας και της αδράνειας. Και όσο υπερήφανους μας κάνει το ιστορικό παρελθόν αυτής της πόλης τόσο μας στενοχωρεί το παρόν της. Γιατί η Αθήνα, για μας, είναι το όλον».